Życie jako obraz nas samych
Wyświetlenia: 67 / Pobrania: 33DOI:
https://doi.org/10.63867/aeif.14Słowa kluczowe:
ulotność, sens, nadzieja, wspólnota, fenomenologia, egzystencjalizmAbstrakt
Esej stanowi subiektywną filozoficzno-humanistyczną refleksję nad pojęciem życia w jego różnych wymiarach – biologicznym, egzystencjalnym, duchowym, etycznym. Autor zestawia perspektywę naukową, medyczną i fenomenologiczną, wskazując, że życie nie sprowadza się do procesów biologicznych lecz jest dynamiczną rzeczywistością, w której człowiek doświadcza siebie i świata. W rozważaniach pojawia się motyw ulotności istnienia, a także pytanie o sens i granice życia, o relację między życiem, zdrowiem i świadomością. Tekst ukazuje wymiar egzystencjalny i duchowy, w którym nadzieja, miłość i wspólnota stanowią wartości, w których człowiek może odnaleźć sens pomimo przemijania. Autor w swoim osobistym szkicu przywołuje myśl Heideggera, Frankla, Levinasa i Jana od Krzyża, łącząc ją z lekarską refleksją.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2025 Analiza Egzystencjalna i Fenomoenologia Życia

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Czasopismo ukazuje się w wersji elektronicznej – w trybie open access – m.in. na stronie czasopisma. Publikowanie jest nieodpłatne na licencji Creative Commons (CC BY-NC-ND). Prace publikujemy zarówno w języku polskim, jak i angielskim.