Zaburzenia dysmorficzne ciała (Body Dysmorphic Disorder) w perspektywie egzystencjalnej

Wyświetlenia: 75 / Pobrania: 51

Autor

  • Sylwia Stankiewicz Autor

DOI:

https://doi.org/10.63867/aeif.13

Słowa kluczowe:

dysmorfofobia, zaburzenia dysmorficzne ciała, podmiotowość, przemijanie, akceptacja

Abstrakt

Perspektywa egzystencjalna ujmuje zaburzenia dysmorficzne jako doświadczenia utraty relacji z ciałem, czasem i własną podmiotowością. Zjawisko to interpretowane jest nie tylko w kategoriach klinicznych, lecz jako forma egzystencjalnego oddzielenia, w której ciało przestaje być przestrzenią bycia-w-świecie, a staje się obiektem krytyki i lęku. Odwołując się do koncepcji Heideggera i Binswangera oraz współczesnych badań fenomenologicznych (Craythorne, 2022; Matos i in., 2023; Oliveira i in., 2024), autorka wskazuje, że źródłem cierpienia w zaburzeniach dysmorficznych nie jest samo ciało, lecz relacja wobec niego – kształtowana przez wstyd, samokrytycyzm i brak uważności. Refleksja nad przemijaniem, rozumiana jako przyjęcie kruchości i zmienności ludzkiego istnienia, może otworzyć przestrzeń dla autentycznego kontaktu z własnym ciałem i poprawy jakości życia pomimo trwania zaburzenia.

Biogram autora

  • Sylwia Stankiewicz

    Psychoterapeutka, psycholog kliniczna (specjalizacja zakończona egzaminem państwowym), seksuolog. W pracy klinicznej towarzyszy dorosłym osobom zmagającym się ze stanami lękowymi, zaburzeniami dysmorficznymi ciała oraz zaburzeniami osobowości. Wybór tematu wynika z doświadczenia terapeutycznego oraz zainteresowania egzystencjalnymi wymiarami cierpienia i jakości życia.

Opublikowane

2025-12-19

Jak cytować

Stankiewicz, S. (2025). Zaburzenia dysmorficzne ciała (Body Dysmorphic Disorder) w perspektywie egzystencjalnej. Analiza Egzystencjalna I Fenomoenologia Życia, 1(2). https://doi.org/10.63867/aeif.13